Verslag eerste wandeling van het Marskramerpad op 3 juli.
Na de zes NS-wandelingen van vorig jaar wilden we dit jaar iets anders doen.
Noortje kwam met het idee om een Lange Afstand Wandeling (LAW) in delen te gaan doen. De LAW “het Marskramerpad (deel 3)” moest naar zeggen een mooie wandeling zijn. Het pad is een aantrekkelijke oost-westverbinding en doorkruist verschillende landschapstypen. We wandelen zogezegd door Hollands Midden.De wandeling voert van Amersfoort naar Den Haag. Dat is totaal 128 kilometer. Een afstand die we in zeven etappes willen gaan afleggen. Dit jaar drie etappes en volgend jaar vier. Overigens, voor de KčkWčkkers die de hele tocht afleggen wacht volgend jaar een verrassing.
Onze eerste etappe liep van Amersfoort naar Den Dolder. Ongeveer 15 kilometer. Het aantal wandelaars wisselde de laatste paar dagen nogal. Uiteindelijk waren we met 16 man. Omdat het niet duidelijk was hoeveel van ons over een NS-voordeelkaart beschikte gingen Nelleke en Henny met de auto en de rest ging met de trein.
Dankzij de ns-voordeelkaart kunnen we zeer voordelig reizen. Je maakt dan gebruik van de zogenaamde 5-Retourkaart. Buiten de 40% korting krijg je nog eens 5% extra korting. Dank dus aan die KčkWčkkers die hun ns-voordeelkaart hiervoor willen gebruiken.
Ik zei 16 man, maar dan vergeet ik Sam. Sam is een viervoeter. Hij is de hond van Loes en Janny. De KčkWčkkers waren: Henny, Nelleke, Ineke, Johan L., Helga, Jan, Tilly, Elly, Noortje, Marga, Johan, Hans vd. M., Jan M., Gerda, Loes, en Janny.
De trein naar Amersfoort liep op tijd. Even na 10 uur kwamen we in Amersfoort aan waar Henny en Nelleke ons in de stationshal stonden op te wachten. We gebruikten eerst een kop koffie, waarna we, goed beschermd tegen de zon, op pad gingen. Prachtig weer afgelopen zondag. Zelfs een beetje te warm, maar omdat we grotendeels in de schaduw van de bomen wandelden was het heerlijk wandelen.
Na anderhalve kilometer verlieten we de stad en kwamen in de mooie bossen van de Utrechtse Heuvelrug te wandelen. De LAW-route wordt goed aangegeven en het boekje dat ik aangeschaft heb, geeft leuke en interessante achtergrondinformatie over de natuur en bezienswaardigheden waar je langs loopt.
Nadat we de ‘korte Duinen’ gepasseerd waren kwamen we bij Soestduinen het bos uit. Daar gebruikten we in de tuin van een cafetaria koffie met gebak. Na de koffiepauze kwamen we in het natuurgebied de Lange Duinen. Max mocht in dit gebied los lopen en vond dat wat lekker. Natuurhistorisch zijn de Korte en Lange Duinen bij Soestduinen het interessantst. Het was wel het zwaarste stuk van de route. Het zand is los dus je zakt er lekker in weg en de temperatuur is met de zon erop gelijk een tien graden warmer. Natuurlijk hebben we hier de groepsfoto gemaakt.
Na een korte lunch ging de wandeling verder door het natuurgebied de Zoom en het Willem Arntszbos. Na dit bos moesten we van de route af om naar station Den Dolder te gaan. Echter het bospad dat we zouden volgen bestond niet meer. Een golfveld versperde ons de weg. Ik loop niet graag terug, dus over het hekje geklommen en via een voetpad, dat langs de rand van het golfveld liep, naar de uitgang gelopen. De golfers waren niet echt blij met ons, maar we hielden ons stil bij de afslag naar een hole.
Niet veel later kwamen we om even na drie uur bij het station van Den Dolder aan. Ook de terugreis verliep gelukkig vlot, zodat we om kwart over vier op CS aankwamen.
Ter afsluiting bood KčkWčk een drankje aan in het pannenkoekenhuis op het Malieveld, waar we onder het genot van bier nog wat nababbelden over de mooie wandeltocht. Sam kreeg complimentjes van een ieder, omdat hij zich zo voorbeeldig had gedragen.
28 augustus deel twee, tot dan.
Johan