Meeuwen Makrelenloop - Scheveningen

16 december 2006 Deze loop hoort, historisch gezien, thuis in de categorie: "Barre tochten". Vorige jaren is het diverse malen voorgekomen dat er een harde zuidwesterstorm over het strand stoof, al dan niet vergezeld van diverse soorten neerslag. Vanuit Scheveningen moest je dan 7km tegen de wind in Monster zien te bereiken om daarna met de wind in de rug met zevenmijlslaarzen weer terug naar de windmolen te vliegen. Op dit scenario moet je voorbereid zijn, wanneer je je inschrijft. De voorafgaande week leek het er weer op dat het zou gebeuren, maar net voor het weekend nam de wind iets af, draaide iets en het ging regenen. Een kwartier voor de start echter werd het droog en zo gingen we om 14.00u. op weg naar Monster. De wind kwam stevig uit zee en op de heenweg leek het af en toe dat je hem een beetje mee had. Bovendien hing boven een schitterende zee een aantal opklaringen te wachten, dus als "een echte barre Makrelenloop" zou de editie van 2006 niet de boeken in gaan (gelukkig). Met name het eerste stuk strand was redelijk zacht en liep schuin af , maar daarna doemde een breder en harder strand op waar je relaxed kon lopen met een uitzicht over een kilometers lang lint van lopers. Een bijzonderheid van deze editie was dat Bart Veldkamp met 4 Keniaanse hardlopers deelnam als onderdeel van het programma "Kluners uit Kenia", waarin hij deze jongens voorbereidt op 200km schaatsen op de Weissensee. Er werd gefilmd en maandag a.s. wordt het uitgezonden, dus allemaal kijken, want: Kèkwèk was er ook! Ondertussen liepen we, zoekend naar het harde zand, stug door richting Monster en brak zelfs de zon door. Bij Kijkduin stond Rob ons aan te moedigen en Johan haakte aan en ondersteunde ons. Het weer viel weliswaar mee, maar zelfs bij mooi weer is het parcours zwaar. Er zijn stukken strand waar je wegzakt of waar het schuin loopt en bovendien lijkt het keerpunt maar niet dichterbij te komen! Eén van de Kenianen kwam ons al heel snel lachend tegemoet op zijn terugweg naar Scheveningen op grote afstand gevolgd door andere snellere lopers dan wij. Op het keerpunt stond een verversingspunt in de vorm van een pick-up van de brandweer, geflankeerd door een aantal vlaggen. Hier kon je wat water drinken om daarna aan de terugweg te beginnen. Doordat de zon hem mooi bescheen, kon je de windmolen bij de Norfolkline goed zien staan, 7km verderop. Doordat het afgaand tij was, hadden we op de terugweg een iets bredere strand om de juiste route te kiezen, maar desalniettemin was het heerlijk om uiteindelijk over het duin de verharde weg naar de finish op te lopen! In de loods bij de finish kwamen we elkaar weer tegen en ruilden we ons startnummer voor dát waar deze loop zijn naam aan ontleent: een makreel! Een lekkere kop snert of een lekkerbek hoort er ook bij en vervolgens gezellig napraten. Alle Kèkwèk-deelnemers (Patty, Monique-Cécile, Ton, Roel, Ronald, Willem) hebben de finish gehaald, maar tijden waren wat moeilijk af te lezen in verband met een iets gehavende finishklok. De tijd is ook eigenlijk niet belangrijk: voor een PR leent dit parcours zich toch niet. Waar het wél om gaat is de makreel die iedereen na afloop meekreeg! Op naar weer een makreel in 2007! Rob en Johan: bedankt voor de ondersteuning en MC bedankt voor je toverdrank!! TIP: Lees ook eens het verslag van Leo Tolboom om de sfeer van dit evenement nog beter te proeven. Willem