22 augustus 2004
Zaterdagochtend was het dan zover. Alle spullen ingepakt en wederom gecontroleerd of ik alles wel bij me had. Het zal je maar gebeuren dat je daar zonder loopschoenen staat.
Samen met Willem, Yvonne en later met Patrick, richting Nieuw Vennep om te verzamelen bij Tim en Monique. Zij hadden twee chauffeurs gecharterd om ons naar Schiphol te brengen. Willem-Jan, Mieke en Patty waren van plan om met het openbaar vervoer naar Schiphol te gaan. Echter door het noodweer reden er geen treinen en waren ze alsnog gedwongen om met de auto naar Schiphol te rijden. Wel was er afgesproken dat we elkaar zouden ontmoeten bij de incheck balie op Schiphol. Aldus geschiedde. Verder verliep de vlucht goed en kwamen we op tijd aan in Glasgow. Bagage ophalen en naar buiten om een taxi te regelen.
Gedurende de rit van het vliegveld naar het hotel viel het ons al op hoeveel heuvels er waren. Nu ligt Glasgow op de grens van de Schottish Highlands en zeggen ze van Rome dat die stad op zeven heuvels is gebouwd, welnu Glasgow heeft er veel meer. Dat beloofde wat voor het parcours.
Bij het hotel aangekomen, ingecheckt en daarna naar de City Inn voor het ophalen van de startnummers (niet iedereen had zijn of haar startnummer thuis opgestuurd gekregen). Na het ophalen van de startnummers teruggewandeld richting het centrum van Glasgow. Winkels kijken en op zoek naar een eet- en drinkgelegenheid. De Italiaan had de voorkeur i.v.m de koolhydraten in de pasta’s. Na het verorberen van de pasta’s teruggewandeld naar het hotel om ons verder voor te bereiden op dag van morgen.
De volgende ochtend aan het ontbijt nog rustig aan met het innemen van voedsel.
De start van de 10 km was om 09.00 uur en voor die tijd vertrokken Yvonne, Mieke en Willem-Jan naar de start. Aangezien de start vande ˝ marathon pas om 09.45 uur was, bleven Willem, Tim, Monique, Patrick en ondergetekende nog in het hotel achter om pas later naar de start te vertrekken. Bij de startplaats overbodige kleding afgegeven aan Willem-Jan. Nog even snel afblazen en dan naar het startvak.
Je moest bij je inschrijving opgegeven wat je richttijd was en a.d.h.v dit gegeven was je ingedeeld in startvakken d.m.v gekleurde startnummers. Deze vakken starten dan ook niet allemaal te gelijk om zodoende te voorkomen dat meer dan 10.000 deelnemers tegelijk op het parcours waren.
Ondertussen was het al aardig warm geworden. Ondergetekende vertrok in het eerste startvak en gelijk was het parcours licht stijgend. De organisatie had heel erg zijn best gedaan om alle vlakke gedeelten uit het parcours te houden. In het hele parcours was het vlakke gedeelte van ondergeschikt belang, want dat hebben we niet veel gezien. De route ging door verschillende parken en vooral over veel heuvels en dalen. Onderweg de “mile” aanduidingen in de gaten houdend (herkenbaar aan een doedelzakblazer) en aangemoedigd door veel publiek langs de kant de route gelopen. Onderweg waren er verschillende drinkposten waar gretig gebruik van werd gemaakt.
Na zo’n 13 mile komt dan het eind in zicht. Onder de finishvlag door, nahijgend en even later wordt dan door iemand van de organisatie je “championchip” verwijderd. Al lang daarvoor waren Mieke en Yvonne al binnen gekomen van hun 10 km race en stonden ze de rest van het gezelschap op te wachten. Daarna verder om je “prijs” in ontvangst te mogen nemen om je later dan te vervoegen bij Mieke, Yvonne en Willem-Jan. Daar nagenietend in een lekker zonnetje wachten op de rest.
Even later kwam Patty binnen en kort daarna Patrick, gevolgd door Tim, Willem en Monique. Overigens had Tim de aandacht van de organisatie, want zijn naam werd omgeroepen bij binnenkomst (Tim de Ruiter from Holland). De eindklassering met de tijden staat onder het artikel.
Na het ophalen van de prijzen en de hele groep verzameld was, vertrokken we rustig wandelend naar het hotel. Hier en daar een licht gekreun over opkomende stijve en pijnlijke spieren. In het hotel aangekomen lekker gedoucht en de spieren verzorgd. Diezelfde avond trakteerden we onszelf op een uitgebreide maaltijd. Ook dit vond plaats bij de zelfde Italiaan als de avond daarvoor (dat krijg je als je kortingsbonnen vind in je prijzenpakket, je bent Nederlander of niet). Niet nadenken over koolhydraten, vetten of eiwitten. Gewoon bunkeren en wegspoelen met het broodnodige vocht.
Na deze schransparty terug naar hotel om lekker op tijd onder zeil te gaan na alle inspanningen.
De volgende dag werd er door sommige harder gekreund en gewreven over pijnlijke spieren. Besloten werd tot een culturele dag om vervolgens met de trein richting Balloch, gelegen aan Loch Lomond, af te reizen. Met een boottocht over het meer, wandelen in het park en een kasteel bekeken. Na dit alles de inwendige mens weer versterkt en met de trein terug naar Glasgow. Een enkeling ging “shoppen” en anderen keerden terug naar het hotel. Deze avond eens niet naar de Italiaan, maar naar de “Chinees”.
Teruggekomen in het hotel daar nog wat gedronken en nagepraat over deze reis. Alles hadden we gedaan, gewinkeld, omgeving bekeken en niet te vergeten onze fysieke inspanning gedurende de 10km en ˝ marathon. Dat was uiteindelijk de hoofdreden dat we naar Glasgow waren afgereisd.
Dinsdagochtend vroeg ontbijten en weer terug naar huis. Vuile was uitzoeken en vanavond weer lekker trainen op Kijkduin (als het maar geen heuvels zijn).
Patty, bedankt voor je inzet voor je inspanningen voor deze trip. Tim en Monique, bedankt voor het “landen” bij jullie thuis.
Al met al een zeer plezierig weekend en zeker voor herhaling vatbaar.
Jan Slootweg
Klassering
Halve marathon:
1183e: Jan 1.41.14
3678e: Patty 1.59.33
4430e: Patrick 2.06.00
4470e: Tim 2.06.20
4530e: Willem 2.06.45
4532e: Monique-C. 2.06.46 (P.R.)
10 kilometer:
1309e: Mieke 55.54
3137e: Yvonne 1.08.33
Foto's