Zuiderpark cross
25 januari 2004
Bij een cross is het altijd afwachten wat ze voor je in petto hebben. Het parcours is vaak zwaar door moeilijke ondergrond of door klimmetjes. Daarom zegt de afstand of de tijd die je loopt meestal niet veel en kun je het niet vergelijken met 'normale' wegwedstrijden. De Zuiderparkcross wordt ieder jaar georganiseerd door en bij Atletiek vereniging Sparta in Den Haag. De hoofdafstand is 9 km, maar er is ook een jeugdloop. Ik (Patty) vond het wel een goede training om er eens aan deel te nemen. Eens kijken hoe mijn pas herstelde knie het zou houden en mijn conditie. Om 11 uur gingen we van start, het was gelukkig droog en dat bleef het ondanks de dreigende donkere luchten. Een echte baggerwedstrijd was het en dat is niet negatief bedoeld, je kon het met recht een veldloop noemen. Drie ronden van 3 km moesten er afgelegd worden. Het parcours ging door de velden van het Zuiderpark, over drassige grasvelden. Gelukkig waren er geen klimmetjes, maar af en toe liep je letterlijk tot aan je enkels door het water te plonsen of zakte je tot je enkels in de blubber.
Aanvankelijk volgde ik het regelmatige tempo van een paar lopers van Haag, maar die liepen in de 2e ronde steeds verder voor me uit en in de 3e ronde was ik ze kwijt. 'Zo, die zijn hard gegaan,' dacht ik. Later bleek dat ze waren uitgestapt. Dat was dus een laatste uitspatting, die versnelling. Achter mij liep Ria Durand, een trainster bij Haag, met een paar mede Haaglopers. Nou die heeft de ware crossmentaliteit. Elke keer als ik weer zo'n blubberpoel zag verschijnen, dacht ik even 'Shit, weer natte voeten, nog viezere schoenen'. Dan hoorde ik achter me enthousiast roepen 'Jippie' en dan dacht ik 'Inderdaad, dit is een cross, dit is leuk, niet zeuren, vol er in. Jippie!!' En ik ging er lachend doorheen. Ik eindigde in de achterhoede in 47:23, eigenlijk is dat geen slechte tijd voor mij voor zo'n parcours, dus ik vraag me eigenlijk af of het echt wel 9 km was. Maakt ook niet uit, ik heb het weer volbracht.

Patty Schutte