18 juni 2005
Wat een dag, niet in de laatste plaats natuurlijk de deelname aan dit evenement, maar ook de diverse gevechten die werden uitgevochten. Op de baan, tegen jezelf, medelopers maar zeer zeker tegen de steeds feller schijnende zon. Het waterverbruik steeg terwijl de afvloeiingskanalen vol open stonden. Gezweet zou er worden en dat is ook in zeer grote mate gebeurd..
Terug naar het begin. Al vroeg in het seizoen werden lopers gevraagd en gezocht om mee te doen aan dit evenement. Niet iedereen liep gelijk warm voor de deelname maar uiteindelijk stonden daar dan twee teams. Elk team bestond uit zes lopers, als teamlid van MILE17 (Roel, Jan S, Rob, Tim, Monique C en Willem) en het tweede team SMILE17 (Dennis, Ron, Johan, Laura, Anja en Patty). Kekwekkers aangevuld met niet Kekwekkers. Weer een gezellige mix van malloten die hun vrije zaterdag opofferen om rondjes te lopen van 1852 meter. waar begin je aan. Op de vrijdag was de tent al neergezet door Ton en zijn vrienden. Rob zijn stoeltjes gebracht en ik mijn stretchers. Scheelt weer op de wedstrijddag dat je niet hoeft te slepen met materialen.
Zaterdagochtend druppelen dan de deelnemers binnen en wordt er met een schuin oog gekeken naar de concurrentie (andere teams). Niet dat we hoge verwachtingen hadden, maar toch. Na het voorstellen aan elkaar (Kekwekkers aan niet Kekwekkers) de loopvolgorde bekend gemaakt, startnummers uitdelen en je looptenue aantrekken. Nog een laatste slok en daar klinkt dan het startschot om 09.00 uur. Niet alleen de estafettelopers gingen van start maar ook de 12 uur sololopers. Roel en Dennis waren de startlopers en Dennis was al na 6.30 min terug. Hij was niets vergeten maar was gewoon klaar met zijn rondje. Bloedsnel dus, daar hadden we niet van terug. De toon was gezet tussen beide teams en “felle” gevechten vonden er plaats. Deze bleven beperkt op de baan, bij de tent zat men weer gebroederlijk naast elkaar.
Ondertussen werd het steeds warmer en werd de lucht steeds blauwer. Gevolg rode koppen van de inspanning en van de zon. Tussen de rondjes werden we opgewacht door de coaches van beide teams t.w Yvonne en Suzanne. Snel een kleine hap en wat vocht naar binnen werken voordat je mag rusten bij de tent. In het begin lijkt deze rustpauze nog lang, maar hoe langer de race duurt, hoe korter (gevoelsmatiger) deze rustpauze wordt. Iedere keer weer opstarten en dan blij zijn dat het er weer opzat.
Gedurende de dag bleek toch dat MILE17 toch in het geheel genomen iets sneller zijn rondes afwerkte en werd de afstand tussen beide teams groter. Ook snelle Dennis kon hier niets tegen doen. De 12 uur sololopers liepen stug door en kregen later gezelschap van de 6 uur sololopers. Later op de dag kwamen daar de 6 uurs estafetteteams en de fitwalkers bij. Nieuwe lopers die nog fris zijn en dan sneller lopen dan de rest. Soms wil je dan aanhaken maar dat moet je niet doen. Gewoon je eigen tempo aanhouden en innerlijk het gevecht aangaan; “je moet, je moet en je kunt het” Nog een klein stukje en dan mag je weer rusten.
Tegen het einde van de race wordt er volop gerekend wie nu de slotloper is om met een laatste krachtsinspanning alle frustraties eruit te lopen om nog een zo’n groot mogelijke afstand af te leggen in de laatste minuten. Aangemoedigd en opgejaagd komt daar dan toch het verlossende sein: je mag stoppen. Uithijgend sta je dan vlak voor de baan, 180 meter tekort en een paar seconden. Even later wordt dan de gelopen rest afstand gemeten en bijgeteld bij de vele rondes die al zijn afgelegd gedurende de dag. Spullen opruimen, afscheid nemen (Tot de volgende keer heb ik niet veel gehoord) en na nog wat napraten hoe het had kunnen zijn op weg naar huis. Daar aangekomen eerst goudbruine rakker met schuimkraag. Om dan even later onder het gemalen water te staan en alle zweetopeningen schoon te spoelen en het zout te zien verdwijnen in de afvoerput. Moe, uitgeput zak je dan later op de bank. Snel zijn dan alle ongemakken vergeten en na een welverdiende nachtrust fris weer op. Toch maar weer tot volgend jaar????
Natuurlijk doe je het op zo’n dag niet alleen. Medelopers bedankt voor jullie inzet en aanwezigheid. Zeer zeker bedankt de dames van de verzorging, repen, eierkoeken, fruitsalade, pannenkoeken en pasta. Alles was er weer, Yvonne fantastisch. Patty ook bedankt voor de inschrijving. Klein bedankje ook voor Desiree A die ingezet werd als tijdcontroleur van het team. KEKWEK go's for it.
Zomaar een loper
Groeten Jan