18 juni 2005
De weersvoorspellingen waren uitstekend........voor de strandgangers! Want laten we eerlijk zijn: een voorspelling van 27'C gemiddeld, met een verkoelend zeewindje, dat door de duinenrij wordt tegengehouden, nodigt nou niet echt uit om gedurende 12 uren, rondjes van 1850m. te gaan hardlopen!
Toch waren er weer genoeg enthousiastelingen te vinden die zich 's ochtends om 9 uur bij de startstreep meldden voor de jaarlijkse 12-uursestafette aan de Laan van Poot. Onder hen een tweetal teams, MILE17 en SMILE17, gesponsord door, hoe kan het anders, MILE17 van Patty. In deze teams weer een groot aantal Kčkwčk-leden aangevuld met een aantal sportieve niet-Kčkwčk leden.
Ton had via de scouting een grote tent georganiseerd waar iedereen zijn spullen kwijt kon en waar Jan de door hem bij het Korps Mariniers geregelde stretchers kon neerzetten. Ook was er nog plaats voor de massagetafel en alle etenswaren, gesponsord door adm. kantoor Y.S.E.van Eck-Remmers (dat is Yvonne dus). Je zal het niet geloven, maar vervolgens kon iedereen ook de schaduw nog opzoeken in deze tent!
Het was weliswaar niet echt loopweer, maar voor een dag als deze toch wel super. Uiteindelijk had je het alleen onder het lopen en even daarna maar warm en daarna was het in de schaduw, in combinatie met toch een beetje wind, natuurlijk veruit beter dan wanneer het op zo'n dag bijvoorbeeld regent!
Iedereen van ons wist dat wij niet voor de medailles hoefden te gaan. Zowel in de eerste, als in de laatste(!) ronden, werden we zodanig voorbijgelopen dat het leek of we stilstonden. Dit overtuigde ons van de Olympische gedachte....
Niemand ging danook echt voor een tijd, maar onwillekeurig let je er toch op. Iedere ronde werd de tijd keurig genoteerd door de coach (Yvonne, geassisteerd door Désiree, Suzanne en Ed) zodat je toch ging vergelijken. Enig verval was zo links en rechts al geconstateerd toen om 15.00u. de makkelijkste helft voorbij was. Het werd warmer, je werd zo zoetjes aan een beetje moe en oude of nieuwe blessures staken de kop op. Bovendien werd er nog druk op de ketel gezet door een soort achterhoedegevecht van MILE17 om de negende plaats.
Zoals gezegd staken diverse blessures de kop op en Johan Koopman en Laura moesten de laatste ronde helaas verstek laten gaan. Anja van Velzen had nog genoeg energie over om een rondje extra voor SMILE 17 te lopen. Rob twijfelde tot het laatst, maar liep met knieklachten toch uit. Jan perste de laatse ronde alles uit de kast om rond te komen maar helaas viel in het zicht van de haven het eindschot. Maar eerlijk is eerlijk: 6.58min. voor een rondje was ook wel erg weinig!
Een sportieve, warme, gezellige en slopende dag kwam hiermee aan zijn einde. Een woord van dank is op zijn plaats voor Yvonne die iedereen de hele dag niet alleen van de rondetijden, maar ook iedere ronde van energierijk voedsel voorzag, zodat de motor bleef lopen. Ook repareerde ze de "motor" d.m.v. massages van gemartelde spieren.
Verder ook een woord van dank voor Patty, die de inschrijving verzorgde en de teams samenstelde, Ton, die de tent regelde en een goede plek zocht om hem op te zetten, Jan, die de stretchers organiseerde. Ook Kčkwčk verdient een woord van dank: de kosten voor de huur van de tent werden door Kčkwčk vergoed!
Iedereen was blij dat het 21.00uur was! Toch werden de eerste afspraken voor volgend jaar al weer gemaakt, zodat we er wel van uit kunnen gaan dat dit geweldig gezellige evenement ook volgend jaar weer op de Kčkwčk loopagenda staat!
MILE17: Jan, Roel, Rob, Tim, Monique-Cécile, Willem.
SMILE17: Dennis van Rijn, Ron Caster, Johan Koopman, Laura, Anja van Velzen, Patty.
Willem