Verslag van de fietstocht op 1 augustus
Het voelde even als Venetië; we vertrokken met een soort Venetiaanse waterbus naar Middelharnis. Het was prachtig weer en de zeilboten waren dan ook alle kanten om ons heen te zien. Van dit mooie uitzicht hebben van drie kwartier kunnen genieten.
Vervolgens begon het uitladen van de 75 fietsen die aan boord waren. Altijd weer boeiend om te zien hoe zo'n proces (on)georganiseerd verloopt. Maar ik moet zeggen, het ging toch behoorlijk snel en bij het uitstappen, ontmoetten wij de vierde paar dat mee zou gaan fietsen.
Zoals een goede vakantiedag betaamt, zijn we begonnen met een kopje koffie aan de rand van het Haringvliet. Dat was genieten. Om ongeveer 13.30 uur zaten we op de fiets voor het eerste gedeelte van de route. Wij vonden het heerlijk weer voor een fietstochtje; zonnig met op zijn tijd een wolkje en een windje voor de verkoeling. Met onze gids voorop, herkenbaar aan de witte hoed, die continue uitstraalde dat hij de weg wist, dus voor ons was het simpelweg “Follow the leader”. Dat gaf ons alle ruimte om (wat) met elkaar te kletsen. Het tempo was aangenaam zodat we ook de tijd hadden om ons heen te kijken.
Halverwege vond Johan een mooi plekje in de schaduw waar we (onder meer) gezellig onze zelf meegenomen lunch konden nuttigen. En na ľ van de 45 kilometer kwamen we op het plein van Goedereede. Uiteraard met de bijbehorende kleurige parasols en terrasjes én de bijbehorende koffie met appeltaart.
Ongeveer vier uur nadat we zijn gaan fietsen, waren we terug bij de auto. Het (aprčs) fietsdrankje hebben we gemist; wij stonden aan de andere kant van het water met onze fietsen op de auto om naar het terrasje te rijden maar de brug kon niet meer dicht en daar stonden we dan. We konden de anderen op het terras zien zitten, maar niet bereiken. Natuurlijk was er niemand bij van wie wij het mobiele nummer wisten en was het water was te breed om de afstand te kunnen overschreeuwen. Na een tijd precies aan de overkant van het terras op de kade allerlei gymnastische bewegingen te hebben gemaakt om hun aandacht te trekken (de mensen op hun boot aan de kade, hebben daar van genoten, zeiden ze) hebben we het opgegeven. Dus als de medefietsers zich hebben afgevraagd waar we ineens waren gebleven.... aan de overkant!.
Johan, we hebben genoten van dit dagje uit. Dank je wel voor je moeite om de tocht uit te zoeken en dat je voorop hebt willen rijden. En de anderen, dank jullie wel voor de leuke gesprekken.
Tot zondag, voor het tweede tochtje?? En anders tot het weekend in Zeeland!
Groetjes van Mieke en Arend.