1 tot 3 juni 2007
Na dagen van voorbereiding, materialen verzamelen, controleren: eindelijk is het dan zover. De dag breekt aan en na een laatste controle met de inpaklijst in mijn hand vertrek ik richting mijn twee medereizigers, Ton en Rob. Tassen achterin en de fiets achterop.
Na een voorspoedige rit (kleine vertraging bij de afslag A15 naar A50) komen we dan aan bij het weekendverblijf van het vakantiepark Herperduin, landelijk gelegen met alle mogelijkheden voor trainingen in de directe omgeving.
Het was warm en
na een snelle uitpakactie klonk daar al het geluid van een geopend flesje. Dat klokt lekker weg en al snel volgde daar het
tweede. Zo langzaam aan komen dan ook de anderen aan en volgen het “goede” voorbeeld van de sissende flesjes. Maar op drank
alleen kun je niet leven, dus werd er vol spanning op de maaltijd gewacht. Want terwijl de flesjes buiten sisten stond
Yvonne in de keuken de nasimaaltijd te bereiden. Heerlijke geuren dreven naar buiten en als hond van Pavlov droop het water
in de mond. Help vochtverlies, gauw aanvullen. Later dan met lekkere maaltijd achter de kiezen vooruitkijkend op de dingen
die zouden komen. Het programma was wel bekend maar hoe wordt daar invulling aangegeven. Op de zaterdagochtend een training
van Ton, in de middag een training van Jan S. en op de zondag een fietstocht onder leiding van Jan R.Rond 20.00 was iedereen (behalve Jan R, moest optreden) binnen en zat de stemming er al vroeg in. Nadat de diverse binnenbrandjes al sissend waren uitgemaakt en buiten werd het frisser, verplaatste het gezelschap zich naar binnen. Het gezelschap werd kleiner daar men het bedje opzocht om de volgende dag fris aan de start te staan voor de eerste training. Na een nacht slapen in een vreemd bed (veel hadden hier last van) kon men om 08.00 uur ontbijten. Er stond van alles, brood, yoghurt, muesli, thee, koffie en div. beleg. Nadat de inwendige mens zich had versterkt was het tijd om de calorieën te verbranden. Om 09.30 uur vertrokken we dan om al snel bij de duinen van Herpen aan te komen. Je voelt het al aankomen, duinen zijn er om tegenop te rennen en nadat een aantal malen dit was gedaan vond Ton wel een andere plek waar we ons met volle overgave konden vermoeien. De ene deed dat meer dan de andere, maar dat mocht de pret niet drukken. Zo’n anderhalf uur later waren we weer terug bij de startplaats, het vakantiehuis. Na een welverdiende uitgebreide lunch meldde ook Jan R. zich bij het gezelschap.
Om 13.30 uur was het tijd om aan volgende trainingsmoment te beginnen. Jan S had een grote tas bij zich vol met afdaallijnen,
carbiners. Na een korte intro over wat nu de bedoeling zou zijn deze middag, werd er begonnen met de les: knopen. Een ieder
kreeg een stuk lijn om daarmee dan de volgende knopen in te maken: overhandse steek, achtknoop, dubbele achtknoop, mastworp,
schootsteek, paalsteek, zoeteliefjes. Nadat een ieder de knopen onder de knie had, werd er begonnen met maken van een harnas.
Deze was benodigd voor het tweede deel van de les. Op het terrein voor het huis werd er druk geoefend in het maken van een
rivierovergang (nu nog tussen twee bomen), gebruikmakend van de zojuist aangeleerde knopen. Want behalve de kortere lijnen
van 5mtr had Jan S ook drie langere stukken lijn meegenomen. Na een uitleg kon men beginnen met het maken van de
rivierovergang. Nu kon men nog droog heen en weer lopen om de boel op te spannen. Hierbij werd gebruik gemaakt van de
dixknot. Nadat de boel was opgetuigd mochten enkelen de oversteek maken. Ondersteboven hangend naar de overkant. Toen alles
weer aftuigen en op weg om ergens in het bos een overgang te maken over een echte stinksloot. Ter plaatse aangekomen werd er
driftig gebouwd en na een tijd was de riveirovergang klaar. Wie durfde er als eerste naar overkant, wie had dat vertrouwen.
Uiteindelijk heeft bijna iedereen de oversteek gemaakt. Joelend en uitgelaten over zoveel durf werd alles afgebroken en
vertrok men richting vakantiehuis. Binnenbrandjes werden weer geblust met sissende flesjes en vroeg in de avond was het
BBQ tijd. Vlees, drank en gezelligheid maakten deze avond tot een feest. In een kring werden nog enkele raadsels voorgelegd.
Een voor een vertrok men naar zijn bed om deze nacht zonder veel problemen door te komen. Sommigen hadden last van de herrie
die bij de buren vandaan kwam en zijn op onderzoek uitgegaan. Dat onderzoek nam wel wat tijd in beslag, gezien het tijdstip
van terugkeer van de patrouilleleden.
De volgende ochtend was de dag voor Jan R (een van de patrouilleleden). Hij had een fietsroute utgestippeld en nadat een
ieder was voorzien van een fiets, (zelf meegenomen of gehuurd) vertrok het gezelschap om langs bordjes met route nummers
op pad te gaan. Onderweg koffie gedronken, band geplakt en ergens op de hei je eigen gemaakte lunchpakketje opeten. Op de
route nog een zandpad wat wel degelijk bij de route hoorde (volgens de kaart) en volgens anderen weer niet (de kaart kreeg
gelijk). Halverwege de middag kwam men dan weer aan bij het startpunt. Gehuurde fietsen inleveren en genieten van lekkere
weer.
Het werd tijd om de boel op te ruimen en in te pakken, want die avond was het “Wok time” om daarna af te reizen naar huis.
Nadat iedereen alles had ingepakt en zelf onder het gemalen water (douchen) had gestaan, vertrokken we naar het wokhuis
“de wok van Herpen. The place you must have seen. Zelf je bord vullen met de meest uiteenlopende gerechten om dan deze te
laten wokken. Aanvullen met andere warme gerechten en smullen maar. Hier had men wel trek in na deze inspannende dagen.
Binnenbrandjes veroorzaakt door de ”hete” gerechten werden ook hier geblust met sissende drankjes. Nadat men de buikjes
vol had gegeten was het tijd om af te rekenen. Besloten was om Willem en Yvonne vrij te houden, als dank voor alle
inspanningen. Buiten werd er nog flink nagezoend en vertrok men huiswaarts. Drukte op de weg bij Rotterdam mocht de pret
niet drukken.Nagenietend, terwijl ik dit stukje schrijf, mag ik toch wel de conclusie trekken dat het een geslaagd “trainings”weekend was. Hierbij wil ik het laten.
PS Zo’n weekend slaagt ook alleen maar door de gezelligheid en sfeer onderling, inzet tijdens de trainingen en alles wat daarbij komt. Dus allen bedankt.
Jan Slootweg