Verslag van de (zonovergoten) fietstocht op 8 augustus
Als ik de fietstocht zou mogen typeren, dan zou ik zeggen” een waterrijke” route. Het water is me het namelijk het meest bijgebleven (ik ben er voor mezelf alleen nog niet of dat te maken had met de hoeveelheid die we hebben gedronken of met de omgeving!). Het moet in ieder geval iets met de omgeving te maken hebben gehad, want de route was rijk aan slootjes, vaarten, plassen en meertjes.
De route kende ook een aantal uitdagingen. Johan wist dit natuurlijk en voorafgaand aan de fietstocht kregen we dan ook de nodige aanwijzingen over het rijden in een peloton (ja, we waren met zijn achtienen). Dingen die hij daarbij noemde, was dat mensen het in een peloton niet op prijs stellen dat je:
- onverwachts stopt omdat je iets verliest en je dat wilt plakken (een hoed bijvoorbeeld hč Johan), of
- dat je niet doorgeeft dat er iets in het wegdek, of
- op een (heel smal) hellinkje afstapt, of
- dat je van achteren tegen iemand aan rijdt;
dingen die allemaal heel logisch lijken als je ze te horen krijgt als je staat te wachten op ... Rob.
Voor Rob begon de dag namelijk goed; hij ontdekte ‘ochtends dat hij een lekke band had. Het leverde hem wel een applaus op bij het komen aanrijden. Hij had zijn band in een recordtijd geplakt en in een record tijd is hij naar Rijswijk geraced. Kortom Rob had er al een dag opzitten voordat hij bij ons aankwam.
En oh ja, wat Johan ook nog vooraf vertelde; de tocht zou de nodige stuurmanskunst vragen want we gingen smalle schelpenpaadjes op. En dat hebben we geweten. De paadjes waren echt smal ( een centimeter op 40?) en ze waren er vaak ineens en dan ook nog onverwacht stijl. En dan is het toch echt een uitdaging om allemaal boven te komen.
Alle logische en wijze raden van Johan, die we net nog hadden gehad, waren we op dat moment even vergeten en we gaven de steile schelpenpaadjes dan ook niet op tijd aan elkaar door, we schakelden niet allemaal op tijd, we stapten natuurlijk op een (smal) hellinkje af, we hadden niet voldoende afstand tot elkaar en we reden daardoor natuurlijk tegen elkaar aan. Voor degenen die achteraan reden was het boeiend om te zien hoe snel er dan een chaos ontstaat.
Dus Johan, zo’n gek idee was het niet om eerst maar eens met elkaar te oefenen voordat we een heel weekend met 24 fietsers op pad gaan!
Gelukkig liep het voor iedereen goed af en toen we allemaal boven waren, vonden we het meteen een prima moment voor een eerste (non-alcoholische) verkoelende dronk.
Daarna door naar de geplande stop op een terras aan het water. Mooi plekje was dat. We hadden vanaf dat terras een stuk met een pontje kunnen varen maar dat is er niet van gekomen. We werden namelijk geconfronteerd met de eerste lekke band. Met voldoende kennis en spullen bij de hand, was het leed vrij snel geleden en konden we verder. Geleid langs een route vol mooie groene waterrijke plekjes, kwamen we weer terecht bij een heerlijk terras aan het water.
Goh, Johan, hoe kom je toch aan al die mooie stekjes?
Na eerst nog een keer een lekke band te hebben geplakt, zijn we in een (redelijke) rechte lijn naar huis gefietst. We dachten dat we er al waren maar Johan had nog één verrassing tot het einde bewaard: hele smalle steile bruggetjes. Geleerd van onze eerdere ervaringen, leverden deze hindernissen nu geen problemen meer op en met deze bruggetjes als laatste uitdaging zijn we daarna redelijk gemakkelijk thuis gekomen.
Conclusies
- Op een terras zitten, leidt tot lekke banden.
- Als Johan je een raad geeft, het verdraaid handig is om die in je oren te knopen.
- Als Johan zegt dat hij tijdens het weekend liever geen lekke banden onderweg wil zien, hij eigenlijk bedoelt “Kunnen jullie zorgen voor nieuwe binnen- en buitenbanden op je fiets”?
- Dat we elkaar helpen als de nood aan de man/vrouw is.
- Als Johan zegt dat hij hoopt dat de tocht voor de nodige verrassingen zal zorgen, je op alles voorbereid moet zijn.
- Als Johan zegt dat het een leuke tocht wordt, hij tot nu toe gelijk heeft gehad.
Johan, weer bedankt voor de moeite die je hebt genomen om de tocht uit te zetten en om deze ook te leiden.
Groetjes van Mieke en Arend.